Carl Rogers: grondlegger van de humanistische benadering van psychologie (2024)

Carl Rogers (1902-1987) wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke psychologen van de 20e eeuw . Hij is vooral bekend voor het ontwikkelen van de psychotherapiemethode die cliëntgerichte therapie wordt genoemd en als een van de grondleggers van de humanistische psychologie.

Snelle feiten: Carl Rogers

  • Volledige naam: Carl Ransom Rogers
  • Bekend om: Klantgerichte therapie ontwikkelen en helpen bij het oprichten van humanistische psychologie
  • Geboren: 8 januari 1902 in Oak Park, Illinois
  • Overleden: 4 februari 1987 in La Jolla, Californië
  • Ouders: Walter Rogers, civiel ingenieur, en Julia Cushing, huisvrouw
  • Opleiding: MA en Ph.D., Columbia University Teachers College
  • Belangrijkste prestaties: voorzitter van de American Psychological Association in 1946; Genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede in 1987

Vroege leven

Carl Rogers werd geboren in 1902 in Oak Park, Illinois, een voorstad van Chicago. Hij was de vierde van zes kinderen en groeide op in een diep religieus gezin. Hij ging naar de universiteit van Wisconsin-Madison, waar hij landbouw ging studeren. Maar al snel verlegde hij zijn focus naar geschiedenis en religie.

Na het behalen van zijn bachelor in geschiedenis in 1924, ging Rogers naar het Union Theological Seminary in New York City met plannen om predikant te worden. Daar verschoof zijn interesse naar psychologie. Hij verliet het seminarie na twee jaar om naar het Teachers College van Columbia University te gaan, waar hij klinische psychologie studeerde, zijn MA in 1928 afrondde en Ph.D. in 1931.

psychologische carrière

Terwijl hij nog steeds zijn Ph.D. in 1930 werd Rogers de directeur van de Society for the Prevention of Cruelty to Children in Rochester, New York. Daarna bracht hij een aantal jaren door in de academische wereld . Hij doceerde van 1935 tot 1940 aan de Universiteit van Rochester en werd in 1940 hoogleraar klinische psychologie aan de Ohio State University. In 1945 verhuisde hij naar de Universiteit van Chicago als hoogleraar psychologie en vervolgens naar zijn niet-gegradueerde alma mater, de Universiteit van Wisconsin-Madison in 1957.

Gedurende deze tijd ontwikkelde hij zijn psychologisch perspectief en formuleerde hij zijn benadering van therapie, die hij aanvankelijk 'niet-directieve therapie' noemde, maar tegenwoordig beter bekend staat als cliëntgerichte of persoonsgerichte therapie. In 1942 schreef hij het boek Counseling and Psychotherapy, waarin hij voorstelde dat therapeuten zouden moeten proberen hun cliënten te begrijpen en te accepteren, omdat het door een dergelijke niet-oordelende acceptatie is dat cliënten kunnen beginnen te veranderen en hun welzijn te verbeteren.

Terwijl hij aan de Universiteit van Chicago was, richtte Rogers een counselingcentrum op om zijn therapiemethoden te bestuderen. De resultaten van dat onderzoek publiceerde hij in de boeken Client-Centered Therapy in 1951 en Psychotherapy and Personality Change in 1954. Het was in deze tijd dat zijn ideeën invloed begonnen te krijgen in het veld. Toen, in 1961, terwijl hij aan de Universiteit van Wisconsin-Madison was, schreef hij een van zijn meest bekende werken, On Becoming a Person .

Carl Rogers: grondlegger van de humanistische benadering van psychologie (1)

In 1963 verliet Rogers de academische wereld om zich aan te sluiten bij het Western Behavioral Sciences Institute in La Jolla, Californië. Een paar jaar later, in 1968, opende hij en enkele andere medewerkers van het Instituut het Centrum voor Studies van de Persoon, waar Rogers bleef tot aan zijn dood in 1987.

Slechts enkele weken na zijn 85e verjaardag en kort na zijn dood werd Rogers genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede .

Belangrijke theorieën

Toen Rogers als psycholoog begon te werken, waren psychoanalyse en behaviorisme de heersende theorieën in het veld. Hoewel psychoanalyse en behaviorisme in veel opzichten verschilden, was één ding dat de twee perspectieven gemeen hadden, dat ze de nadruk legden op het gebrek aan controle van mensen over hun motivaties. De psychoanalyse schreef gedrag toe aan onbewuste drijfveren, terwijl het behaviorismewees op biologische drijfveren en omgevingsversterking als de motivaties voor gedrag. Vanaf de jaren vijftig reageerden psychologen, waaronder Rogers, op deze kijk op menselijk gedrag met de humanistische benadering van de psychologie, die een minder pessimistisch perspectief bood. Humanisten verdedigden het idee dat mensen worden gemotiveerd door hogere-orde behoeften. In het bijzonder voerden ze aan dat de overkoepelende menselijke motivatie is om het zelf te actualiseren.

De ideeën van Rogers waren een voorbeeld van het perspectief van de humanisten en zijn tot op de dag van vandaag invloedrijk. De volgende zijn enkele van zijn belangrijkste theorieën.

Zelfactualisatie

Net als zijn mede-humanist Abraham Maslow , geloofde Rogers dat mensen voornamelijk worden gedreven door de motivatie om zichzelf te realiseren of hun volledige potentieel te bereiken. Mensen worden echter beperkt door hun omgeving, zodat ze zichzelf alleen kunnen realiseren als hun omgeving hen ondersteunt.

Onvoorwaardelijke positieve waardering

Onvoorwaardelijke positieve waardering wordt geboden in een sociale situatie wanneer een individu wordt ondersteund en niet beoordeeld, ongeacht wat het individu doet of zegt. Bij cliëntgerichte therapie moet de therapeut de cliënt onvoorwaardelijk positief beschouwen.

Rogers maakte onderscheid tussen onvoorwaardelijke positieve waardering en voorwaardelijke positieve waardering . Mensen die onvoorwaardelijke positieve waardering krijgen, worden hoe dan ook geaccepteerd, waardoor de persoon het vertrouwen krijgt dat nodig is om te experimenteren met wat het leven te bieden heeft en fouten te maken. Ondertussen, als alleen voorwaardelijke positieve waardering wordt aangeboden, zal het individu alleen goedkeuring en liefde ontvangen als ze zich gedragen op een manier die tegemoet komt aan de goedkeuring van een sociale partner.

Mensen die onvoorwaardelijke positieve waardering ervaren, vooral van hun ouders terwijl ze opgroeien, hebben meer kans om zichzelf te actualiseren.

Congruentie

Rogers zei dat mensen een concept hebben van hun ideale zelf en dat ze willen voelen en handelen op een manier die consistent is met dit ideaal. Het ideale zelf komt echter vaak niet overeen met het beeld van de persoon over wie hij of zij is, wat een staat van incongruentie veroorzaakt. Terwijl iedereen een zekere mate van incongruentie ervaart, zal het individu, als het ideale zelf en het zelfbeeld een grote mate van overlap hebben, dichter bij het bereiken van een staat van congruentie komen . Rogers legde uit dat de weg naar congruentie onvoorwaardelijke positieve waardering en het nastreven van zelfverwezenlijking is.

De volledig functionerende persoon

Rogers noemde een persoon die zelfverwezenlijking bereikt een volledig functionerend persoon. Volgens Rogers vertonen volledig functionerende mensen zeven eigenschappen :

  • Openstaan ​​voor ervaring
  • Leven in het moment
  • Vertrouw op iemands gevoelens en instincten
  • Zelfsturing en het vermogen om onafhankelijke keuzes te maken
  • Creativiteit en maakbaarheid
  • Betrouwbaarheid
  • Je vervuld en tevreden voelen door het leven

Volledig functionerende mensen zijn congruent en hebben onvoorwaardelijk positieve aandacht gekregen. In veel opzichten is volledig functioneren een ideaal dat niet volledig kan worden bereikt, maar degenen die dichtbij komen, groeien en veranderen altijd terwijl ze ernaar streven zichzelf te verwezenlijken.

Persoonlijkheids ontwikkeling

Rogers ontwikkelde ook een persoonlijkheidstheorie . Hij verwees naar wie een individu werkelijk is als het "zelf" of "zelfconcept" en identificeerde drie componenten van het zelfconcept:

  • Zelfbeeld of hoe individuen zichzelf zien. Iemands ideeën over zelfbeeld kunnen positief of negatief zijn en van invloed zijn op wat ze ervaren en hoe ze handelen.
  • Eigenwaarde of de waarde die individuen aan zichzelf hechten. Rogers voelde dat eigenwaarde in de kindertijd werd gesmeed door interacties van individuen met hun ouders.
  • Ideale Zelf of de persoon die een individu wil zijn. Het ideale zelf verandert naarmate we groeien en onze prioriteiten veranderen.

Nalatenschap

Rogers blijft een van de meest invloedrijke figuren in de psychologie van vandaag. Uit een onderzoek bleek dat sinds zijn dood in 1987 het aantal publicaties over zijn klantgerichte benadering is toegenomen en onderzoek heeft het belang van veel van zijn ideeën bevestigd, waaronder onvoorwaardelijke positieve waardering. Rogers' ideeën over acceptatie en ondersteuning zijn ook de hoeksteen geworden van veel helpende beroepen , waaronder maatschappelijk werk, onderwijs en kinderopvang.

bronnen

Carl Rogers: grondlegger van de humanistische benadering van psychologie (2024)
Top Articles
Latest Posts
Article information

Author: Errol Quitzon

Last Updated:

Views: 6140

Rating: 4.9 / 5 (79 voted)

Reviews: 94% of readers found this page helpful

Author information

Name: Errol Quitzon

Birthday: 1993-04-02

Address: 70604 Haley Lane, Port Weldonside, TN 99233-0942

Phone: +9665282866296

Job: Product Retail Agent

Hobby: Computer programming, Horseback riding, Hooping, Dance, Ice skating, Backpacking, Rafting

Introduction: My name is Errol Quitzon, I am a fair, cute, fancy, clean, attractive, sparkling, kind person who loves writing and wants to share my knowledge and understanding with you.